Voorstellingen

IBU

december 2022 / juni 2023

Ibu, moeder in het Indonesisch, was het tweede deel van een tweeluik waarin verschillende aspecten van het moeder-zijn voorbij kwamen. Ibu was de tegenhanger van de succesvolle locatievoorstelling Ayah, vader in het Indonesisch, uit 2017. In beide producties was een gastrol weggelegd voor dansers van de hoogste klas van Vooropleiding Haarlem, die een choreografie dansten van Lotte Dekkers en Kiki Boot.

De dansers vertelden persoonlijke verhalen. Moeders kennen vele gedaanten; liefhebbende en verstikkende moeders, biologische en pleegmoeders, dwaze en wijze moeders. Startlocatie voor Ibu was de majestueuze treurbeuk op het Prinsenhof in het centrum van Haarlem. Vervolgens was er een wandeling naar de Schuur, alwaar de voorstelling verder gedanst wordt.

Ibu is tot stand gekomen in samenwerking met Theater de Schuur en met steun van Stichting Danskunst Haarlem en de Gemeente Haarlem.



DAGBOEK 44 45

Juli 2021 / mei 2022

Dagboek 44 45

Dagboek 44 45 vertelde het verhaal van de 19 jaar jonge verzetsvrouw Hetty van der Togt die werd opgepakt door de Duitsers tijdens de Tweede Wereldoorlog. Zij hield een dagboek bij over haar belevenissen in de gevangenissen, tijdens transporten en in het werkkamp nabij Dachau. Hetty schreef op alles wat ze maar kon vinden; stukjes karton, wc-papier en andere kleine briefjes. Deze stukken zijn pas na haar overlijden door haar kinderen gevonden.

Choreografe Maëla en de dansers zijn op zoek gegaan naar de mensen achter de namen in de dagboeknotities. Hoe hebben zij zich staande weten te houden onder de erbarmelijke omstandigheden? Wat betekent vriendschap en wanneer kies je voor jezelf? En hoe pak je je leven weer op als je het hebt overleefd?

“27 april ’45. Mams is jarig, de dag van ’t transport, maar tevens het verlaten van ’t concentratiekamp, buiten ’t prikkeldraad! Om drie uur gewekt. Vertrek in de regen. ’t Gaan was erg vermoeiend. Erge spierpijn. Prachtige natuur, maar de vermoeidheid bedierf ’t mooie van de natuur. Onderweg uitvoerig alle mogelijkheden besproken. Om ‘m te smeren. Hoogstwaarschijnlijk is de tocht 150 km.”

Uit: Dagboek van Hetty van der Togt



 

PUSHING

Maart 2020

Foto: Studio Rutger Vos

‘Pushing’ is gemaakt voor de unieke locatie van de bruine kroeg De Flapcan in Haarlem tijdens het Theater aan de Toog festival. ‘Pushing’ liet zien hoe zes mensen zich staande proberen te houden in deze veeleisende maatschappij. Om hun sociale isolement en gevoel van onvermogen niet te voelen benevelen zij zich met drank en drugs. De gevoelens van verbondenheid die dan ontstaan blijken vals en de verwarring die ontstaat is wezenlijk. Toch ontstaat uiteindelijk een opening.

Dansers: Roby Roest, Daan van der Es, Laude Emanuel, Ellen van Reemst, Sarai Maëla, Chantal Nieuw Beerta
Choreografie: Haya Maëla
Muziek: Kitecrash (Kiteman & band)

(Vanwege het Corona-virus is deze voorstelling uitgesteld naar een nog nader te bepalen datum.)



 

LACRIMOSA

oktober 2018

Op uitnodiging van De Haarlemse Viooldiva’s heeft Dansgroep Haarlem voor de 2de keer meegewerkt aan een optreden in de voormalige gevangenis De Koepel. Haya Maëla heeft een choreografie gemaakt op Lacrimosa uit het requiem van Mozart. Het muziekstuk en de dansers werden begeleid door een speciaal samengesteld muziekensemble en het Bavo-koor de Cantorij.



 

DE RODE SCHILDPAD

juni 2018

De rode schildpad was een magische dansvoorstelling, een bewerking van de bekroonde animatiefilm ‘The red turtle’ van Michael Dudok de Wit.

De rode schildpad is een sprookje over de cyclus van leven en dood met thema’s als eenzaamheid, overleven, hoop en wanhoop, liefde en uiteindelijk loslaten. Haya Maëla was verantwoordelijk voor het artistieke concept en heeft dit jaar gekozen om in deze productie Dansgroep Haarlem, Dans Vooropleiding Haarlem en alle leerlingen van Danshuis Haarlem samen te brengen.

De dansers van Dansgroep Haarlem vertolkten de hoofdrollen en zetten het geraamte van deze grote productie neer. Tijdens de drie voorstellingen in de schouwburg van Haarlem werd het publiek op indringende wijze meegenomen in het verhaal. De vormgeving was erop gericht om de afstand tussen dansers en publiek te verkleinen. Door een catwalk een deel van de zaal in te gaan, vond de dans meer tussen het publiek plaats en werd de vierde wand doorbroken.



 

AYAH

mei 2017

AYAH (vader in het Indonesisch)

Vaders zijn er in vele soorten en mate; biologische vader, stiefvader, belangrijk persoon in je leven die de rol van vader vervult, een lieve vader, een afstandelijke vader, een strenge vader, een vader die er niet is. En hoe is het eigenlijk om vader te zijn? Wat betekent (je) vader voor je?

Samen met de dansers onderzocht choreograaf Haya Maëla de rol van vader, Ayah, in hun leven. Deze voorstelling werd gemaakt vanwege het tienjarig bestaan van de Dansvooropleiding en het vijfjarige jubileum van Dansgroep Haarlem.



SPEECHLESS DIALOGUE

april 2016

speechless dialogue flyer
flyer ak, speechless_dialogue-2

Twee dansstukken in één productie. Speechless Dialogue liet met ‘Melilla’ de reis van een groep vluchtelingen zien. En met ‘De Herberg’ lieten de dansers zien dat zij een herberg willen zijn voor hun publiek. De choreografieën lieten voelen hoe het is als mensen onze grenzen overkomen.

De kracht van dans, juist omdat het zonder woorden is, is onmiskenbaar en op een eigen manier toegankelijk. Het laat ruimte voor individuele beleving en biedt openingen voor verbinding, bewustzijn en verwerking. De inhoud van beide dansstukken benadrukt deze aspecten op een bijzondere manier. De dansers verbeelden, confronteren, luisteren en verbinden mensen. En daar, op de vloer, in het moment, ontstond de dans.

Speechless Dialogue richtte zich op diverse doelgroepen binnen de samenleving, zoals asielzoekers, middelbare scholieren, politici, bezoekers van ontmoetingsplekken in een stad, betrokken en/of geïnteresseerde burgers.



 

DE HERBERG

november 2015

Dansgroep Haarlem brengt opnieuw haar voorstelling ‘De Herberg’, geïnspireerd op het gelijknamige gedicht van de Perzische dichter Rumi. Tijdens deze bijzondere voorstelling maakte het publiek een indringende reis, waarna de dansers een herberg willen zijn voor hun publiek.

Samen met de jonge maker Christoph Eberl heeft Haya Maëla deze choreografie verder uitgewerkt en verdiept. Ook is de cast van dansers uitgebreid, ten opzichte van de eerste opvoering, zodat elke voorstelling door andere dansers wordt gedanst. Omdat de dansers zelf een grote invloed uitoefenen op het verloop en de inhoud van het stuk, was iedere voorstelling anders.

CHOREOGRAFIE: Haya Maëla i.s.m. Christoph Eberl



MELILLA

2015

SONY DSC

Hoe voelt het om je als vluchteling in Niemandsland te bevinden? Hoe is het om ondergronds te moeten gaan? Melilla laat de wanhoop en tegelijkertijd de vastberadenheid van deze mensen zien om te vluchten naar een veilig en beter leven.

Het Niemandsland was vormgegeven door twee rijen hekken waarvan de eerste rij de grens van en naar Europa weergeeft. Met de tweede rij als metafoor voor het daadwerkelijk integreren in de maatschappij. Hoe moeilijk het is om echt door te pakken en geaccepteerd te worden?

Choreografie: Haya Maëla en Merel Schrama
Muziek: Ronin van Nik Bärtsch



ROADTRIP

2014

SONY DSC

Een reis van leerling naar danskunstenaar “Waar ben ik als danser naar op weg?” Roadtrip vertelde de weg van jonge leerling tot gevestigde danskunstenaar. Dansgroep Haarlem en diverse gastdansers uit binnen- en buitenland vertegenwoordigden allen verschillende delen van de reis langs deze weg vol passie, ambitie, twijfel, groei, pijn en geluk.

De productie bestond uit zeven choreografieën. Elke choreografie liet zien in welke fase van hun danskunstenaarschap de dansers zich bevonden. Zo zagen we de nieuwsgierigheid, de discipline en de drang om te onderzoeken van de individuele dansers voorbij komen.



WAT LOS EN VAST ZIT

mei 2014

poster-dansgroep2014

Een vierluik met alle choreografieën die in het seizoen 2013/2014 zijn gemaakt. Een quote van Shakespeare over tijd was de inspiratiebron om een stuk te maken voor een jubileumvoorstelling van de Haarlemse Theatergroep Eglentier. Choreografen Haya Maëla en Damar Lamers maakten met ‘Time = Not’ een intense choreografie op muziek van Jonny Greenwood.

Het dansstuk ‘Waar Ben Ik?’ gaf ruimte aan acht dansers die vier korte duetten maakten. Deze duetten zijn na meerdere workshops door een aantal gastdocenten over partnering ontstaan.

Het derde stuk, de première van ‘Migration of sole’, heeft gastchoreograaf Jason de Witt in een aantal repetities met alle twaalf dansers van de groep. Opdracht was om de groep na te laten denken hoe zij op weg zouden gaan naar een plek beter dan die waar we zijn.

Het slotstuk was een korte choreografie van Haya Maëla, ‘6PK’. Zes dansers zetten deze bewerking fantastisch neer.



OPERA CARMEN

juli 2014

1145940_orig
2677294_orig

Dansgroep Haarlem kreeg een uitnodiging om een bijdrage te leveren aan een eigentijdse bewerking van de opera Carmen door Koor Lokaal uit Haarlem. Nynke van den Bergh liet haar regie van de opera draaien om universele vragen als: Wanneer is een mens volledig vrij? Kun je volledig vrij zijn? En word je daar altijd gelukkig van? Danseressen Merel Schrama en Haya Maëla hebben hier diverse choreografieën voor gemaakt.



6 PK

mei 2014

Foto: Photofinish
‘Paarden’ – Foto: Photofinish

Haya Maëla heeft een korte choreografie gemaakt voor zes dansers van de groep voor de leerlingen-voorstelling van Danshuis Haarlem, getiteld ‘Paarden’. Het stuk, gedanst op muziek van gitarist Pat Metheny, gaat over wild, ongetemd, vrij.



MIGRATION OF SOLE

mei 2014

De choreografie die gastchoreograaf Jason de Witt heeft gemaakt voor de groep heet ‘Migration of sole’. Migratie van de mens, naar een plek, beter dan waar we zijn. In een klein aantal repetities heeft de Jason de Witt dit korte stuk gemaakt voor alle twaalf dansers van de groep. Zijn stijl kenmerkt zich door grote dynamische uitdagingen en ‘Migration of sole’ gaf ruimte voor duetten en ensemblewerk.



VIER DUETTEN

januari 2014

SONY DSC

In de periode november t/m januari hebben acht dansers van de groep gewerkt aan vier duetten.

Aan de hand van de vraag “Waar ben ik” hebben de dansers zelf een concept geschreven en uitgewerkt. Om de dansers voor te bereiden op het creëren van dansmateriaal en partnerwerk, hebben drie gastdocenten een workshop partnering gegeven. De drie gastdocenten waren choreografe Didy Veldman, docente Manja de Zwart en docent Jason de Witt.



TIME IS NOT

oktober 2013

1380121_475010415930076_1725412292_n

Op uitnodiging van de Haarlemse Theatergroep Eglentier hebben choreografen Haya Maëla en Damar Lamers met zeven jonge dansers een dans gemaakt naar aanleiding van een quote van Shakespeare over de tijd. Samen met twee theaterstukken en een expositie van vele beeldende kunstenaars, alles gemaakt vanuit dezelfde quote, werd het publiek getrakteerd op een gevarieerde avond. De muziek was van Jonny Greenwood (Radiohead). Kunstenares Stance Oonk maakte een tekening, waarvan een projectie gebruikt werd tijdens de voorstelling.



TENDER HOOKS (bewerking)

juni 2013

SONY DSC

De Haarlemse choreografe Didy Veldman heeft een bewerking van het stuk, dat zij oorspronkelijk maakte in 2000, gemaakt. De choreografie was gebaseerd op de noodzaak om verbindingen aan te gaan in onze samenleving. Door middel van onderzoek en improvisatie ontstond een lichaamstaal die relateert aan het gevoel van isolatie of de drang om contact te maken.



SACRE DU PRINTEMPS

2013

163539_492758127458451_966220344_n

Een verkorte bewerking van dit beroemde ballet waarvan de eerste voorstelling, in mei 1913, voortijdig afgebroken moest worden, omdat het publiek zeer verdeeld was over het thema en de kwaliteit van de dans. Ze gingen daarom letterlijk met elkaar op de vuist.

Choreografen Haya Maëla en Damar Lamers gingen dieper in op het thema ‘offeren’. In het verhaal, gebaseerd op oude Russische rituelen, wordt een maagd geofferd om de vruchtbaarheid van het land en het volk te vergroten. Hoe is het om iets wat je heel dierbaar is te offeren? Wat heb je nodig als individu, maar ook als groep, om dat offer te kunnen volbrengen?



 

SCHAAKSPEL

2012

Deze choreografie van Haya Maëla is voor het eerst opgevoerd in 2008. Samen met Damar Lamers maakte Haya Maëla in 2011 een gehele nieuwe dans op dezelfde muziek van de Haarlemse componist Louis Andriessen: Symfonieën der Nederlanden. Deze moderne compositie voor blaasorkest heeft Haya Maëla geïnspireerd tot het idee van een schaakspel. De witte schaakstukken tegenover de zwarte die met elkaar een strijd leveren met als enige doel het doden van de Koning van de tegenpartij. Toch blijkt na enige tijd niet alles zo zwart-wit te zijn.



ARTHUR VAN AVALON

April 2012

Geïnspireerd door het boek ‘Nevelen van Avalon’ van Marion Bradley lieten dansers een voorproefje zien van de remake van ‘Arthur van Avalon’, een avondvullende productie over het leven van de beroemde koning Arthur. Choreografen Haya Maëla en Damar Lamers belichtten het verhaal vanuit het Keltisch perspectief. In de Toneelschuur werd de Kroningsscene neergezet. Een voorstelling vol passie en oude magie.